دم دماي غروب جمعه است دلم بدجوري گرفته چند وقتي ميگذره كه اينطوري دلتنگ امام زمانم نشدم يه احساس عجيبي دارم فكر مي كنم مثل بچگي هام شدم كه پاك بودم و عاري از گناه اون موقع رابطه قلبي عجيبي با امام زمانم داشتم كمتر پيش ميومد عصر جمعه اي برسه و من فراموش كنم كه مسافرم از سفر برنگشته و دلتنگش نشم اما الان يه مدتي كه فكر مي كنم ازش دور شدم اينقدر سرگرم كاراي خودم ميشدم كه نمي فهميدم امروز قرار بوده يه اتفاق جهاني بيفته, شده بودم مثل آدم بزرگا كه هميشه وقت ندارن و شب و روز تو فكر زندگي مادين امروز بعد چند وقت به همون حال قشنگ بچگيم برگشتم فكر كردم چقدر زود بزرگ شدم من هنوز جوونم ودرگيريها و مشغله هاي فكريم كمتر از يه آدمي كه دوبرابر سن منو داره اما چرا بعضي از اونا بيشتر از من به ياد امام زمانن به ياد امام زمان شباي جمعه تو خونشون مجلس ذكر و يادشو به پا ميكنن من چه قدر غافل شدم شايد خواب ديشبم بي علت با اين دلتنگييم نبوده خواب ميديم كه نيمه شعبانه همه ي مردم تو يه حياط بزرگي نشستن منم تو صفاي اول بودم يه آقايي از روبرو صدام كردبه هم يه ظرفي نشون داد كه توش زولبيا باميه و خوراكي هاي ديگه بودبه هم گفت اينارو بين مردم ببر بخش كن منم با خوشحالي رفتم اونا ريختم تويه سبد رفتم جلوتر يه جايي كه همه ي خانمها نشسته بودن سبد جلوشون مي گرفتم با مهربوني به هشون تعارف ميكردم به يه خانمي رسيدم كه مريض بود به هش تعارف ميكردم ولي از ترس مريضيش برنميداشت به هش لبخند زدم گفتم اينا تبركه بخور انشااله خوب ميشي سبد خالي شده بود دوباره برگشتم تا پرش كنم ميگفتم اينا رو كوچكتر كنيد جمعيت خيلي زياده به همه برسه ..........يعني اين همه جمعيت تو دنيا هست كه منتظر قلبي امام زمان باشن نه متظر زباني , خدا كنه اين طور باشه .تصمييم گرفتم با خدا درد ودل كنم جانمازمو پهن كردم دوركعت نماز براي سلامتي وفرج امام زمان خوندم تو نماز اشك تو چشام جمع شده بود نمازمو با صداي بلند خوندم .بعد كتاب دعامو باز كردم دعاي سمات كه مخصوص عصراي جمعه است آوردم هنوز يه صفحه نشده بود كه ناخداگاه دوباره به ياد غربت امام زمان افتادم گريه كردم مهرم خيس شده بود فقط مي گفتم الهم عجل لوليك الفرج خدايا كي مي خواي مهدي فاطمه رو برسوني من ميخواستم از دلتنگياي خودم از گرفتاريم برا امام زمان بگم اما دلم نيومد فكر كردم آقا دلش بيشتر از من خونه اون از دست من از دست آدمايي كه به اسم شيعه و مسلمون دارن گناه ميكنن و فرجشو به تاخير ميندازن گرفته, فكر كردم اون بيشتر از من دلشكسته هست خواستم كه اونو براي خودش بخوام نه فقط وسيله براي براورده شدن حاجاتم دوست داشتم زودتر دعاي سماتو تموم كنم و زيارت آل ياسين بخونم و مستقيم با خودش حرف بزنم اون لحظه ها احساس سبكي مي كردم فكر مي كردم اون سيم ارتباطي ميون قلب من و امام زمانم وصل شده خوشحال بودم و تو دلم خدا رو شكر مي كردم .بعد ياد دهه ي فاطميه افتادم چه روزاي خوبي بود ده روز روضه داشيم هر روز منتظر بودم زود عصر بشه و مهموناي حضرت زهرا بيان و براي ساعتي خونمون فضاي روحاني مي گرفت ومن از اينكه براي مهمانهاي مادرم خدمت ميكردم خوشحال بودم حالا چند روز مونده تا ولادت حضرت زهرا از خدا ميخوام كه بازم به هم توفيق خدمت به خاندان محمد (ص) رو بده وتوي روزاي شاديشون شادي كنم با همه ي مردم دنيا . از خدا ميخوام همي جوان ها رو مخصوصا جوانان مملكت خودم كه گرفتار غفلت شدن به راه راست هدايت كنه . و زمينه رو براي ظهور عزيز غايب از نظر فراهم كنه. خدايا فرج مهدي فاطمه را برسان و دل همه ي مردم را با ظهورش شاد كن
السلام عليك يا ابا صالح المهدي((عج)) اين روزا براي همه يه شادي داشت چون عيد بود همه مي گفتن عيد خيلي خوشحال بودن همه عيد و به هم تبريك مي گفتن اما توي دل خيلي ها يه غم برزرگي بود اينكه دركنار عزيزاشون نبودن اينكه پدر مهربونشون امام مهربونشون در كنار اونا نبود از امام صادق روايتي داريم كه ميگن ظهور حضرت مهدي در نوروز هست آقا جان نوروز هم به سر رسيد اما تو نيومدي همه ميگن عيده اما من مي خوام بگم عيد وقتيه كه تو بياي عيد وقتي كه پرچم سبزتو كنار خونه خدا ببينيم صداي انا بقيه الله رو بشنويم عيد وقتيه كه همه ي مردم دنيا به خودشون بيان و باور كن كه ما مسلمونا يه مصلح داريم كه براي آمدنش همه بايد صالح بشند ديگه دست از زور و ستم بردارن . عيد وقتيه كه هيچ كودكي و بي گناه نكشن خدايا پس اينا كي ميخوان بفهمن ؟!!! خدايا چرا منتقم آل محمد رو نمي فرستي تا همه ي مردم مظلوم و ستمديده رو نجات بده؟ خدايا ما منتظر اون روز مي مونيم . خدايا شهادت در ركاب آقا امام زمان رو قسمت همه ي مشتاقانش بفرما. خدايا ظهورشو معجل بفرما . تعجيل در فرج آقا امام زمان بلند صلوات : اللهّم صِل علي مُحمد َو آل مُحمد َوعَجِل فَرجَهُم بسماللَّهالرّحمنالرّحيم يا مقلّب القلوب و الأبصار، يا مدبّر الليل و النّهار، يا محوّل الحول و الأحوال، حوّل حالنا الى احسن الحال. اللّهم صلّ على علىبنموسىالرّضا المرتضى الامام التّقى النّقى. عيد نوروز و فرا رسيدن سال نوِ شمسى را به همهى همميهنان عزيزمان تبريك عرض مىكنم جهان در تپش آمدنت به لرزه درآمده است. بادها پراكنده در هر سو، ستمبارههاي خويش را بر دوش ميكشند. اهل زمين، ثانيه شمارها را مرتب نگاه ميكنند. يك منجي، فقط يك منجي است كه ميتواند آنها را از درد و رنج و غم خلاصي بخشد. درختان گيسوان پريشان خويش را فصل به فصل به دست زمان ميسپارند تا زردي و سرماي زندگي را به ساعت سرسبزي جوانههايشان برساند. دلها در غربت خاك، غريبه و تنها جان ميدهند. ماهيان قلبها خشكسالي محبت و مهرباني را تاب نميآورند. چشمها چشمههاي خشكي شدهاند كه كمتر به اشك شوق ميانديشند كه گريههاي فراق، آنان را امان نميدهد. تشنگي بر اعماق و ريشه اين ديار نفوذ كرده و تنديسها تاب ايستادن را بيش از اين ندارند. كشتيهاي عدالت و انصاف در هياهوي بيامواج صدايشان به گِل نشستهاند و ناخدايان خدانشناس، هنوز در ادعاي حقطلبي خويشند. هر روز كه عرش از صداي ضجه ستمديدگان به لرزه درميآيد، زمين، چهار ستونش فرو ميريزد. لرزش بر اندام آدميان افتاده. قدمهايشان سست شده، ايستادهاند؛ اما غبارهايي را ميمانند در هوا. هستند؛ ولي گويي كسي جز خودشان نيست! نيستند؛ ولي چنان در خويش حل شدند كه گويي هستي، جز آنها نيست. خندانند؛ ولي در اعماق روح خويش چيزي ندارند جز اشك و عذاب. گريانند؛ ولي نميدانند بهانه اين همه سختي و اشك چيست؟! فضا، زمين، زمان، آسمان، دريا، انسان و هر آنچه در هستي است، در خلاءي عظيم غوطهور است. همه چيز در حال غرق شدن است. همه چيز در حال از بين رفتن است. همه چشم به نجات دهندهاي دوختهاند كه دستهاي رها و خالي را بگيرد و از اين فضاي در حال سقوط نجات بخشد. سخت است؛ سخت است هر روز چشم بگشايي و خورشيد را ببيني كه طلوع كرده، بيآنكه خبري از آمدن تو آورده باشد. سخت است هر روز به سرخي غروب بكشاني و در تيرگي شب فرو روي، بيآنكه به آرامشش دستيابي. سخت است تا آخر هفته روز شماري كني و روز هفتم بلند شوي و باز هم هيچ كس را در آن سوي جاده نبيني. سخت است پنجره را باز كني و به دور دستها خيره شوي و هيچ چيز جز چشمهاي منتظر كاجها نبيني. جادههاي كشيده شده تا آن طرف انتظار. چشمهاي خيره شده به روبهرو .... پنجرههاي گشوده شده، فريادرسي را ميخواهد كه خواب ستم و بيعدالتي را بر آشوبد. سواري را ميخواهد كه منتظرانش او را از پشت شيشههاي به شوق آمده، ببينند. جهان تو را ميخواهد. ![]() ولادت با سعادت امام هادی و عید سعید غدیر مبارک
تقدیم به پیشگاه وارث زنده ی غدیر ، امام عصر(عج):
شهنشاه اقلیم ایمان علی است ولی خداوند سبحان علی است وصی بلافصل ختم رسل مروج به احکام قرآن علی است زیارت آنلاین کلیک کنید: http://www.razavi.tv
حرم، نمونه کامل بهشت است. عطر حضور خدا در هر صحن و رواق، چون شمیم اردیبهشتی یک دسته گل محمدی، پیچیده است. مگر می توان از آستان قدس الهی به جایی دیگر رحل اقامت افکند؟ «آستان قدس رضوی» آستان قدس الهی است. دارالشفای رضوی است. زائرانش، همه بهشتی و خادمانش، همه رضوانی اند، حرم ادامه فاطمی «فدک» است. تداوم غربت «بقیع» است. اصلاً حرم، شبیه شمایل کربلاست. سلام بر حرم که حریم همیشگی حرمت است، و سلام بر «آقا» که پناه همه بی کسان و دل شکستگان عالم است و حرمش دارالشفای همه بیماران است.
سلام آقا! شما مرا می شناسید. محبّ شما هستم، مجاور زار همیشگی ام. دوباره با قلبی شکسته و دلی پر از گناه و دستانی نیازمند به خانه تان آمدم. و برایتان یک دسته گل، اشک توبه آورده ام. آقا شما چقدر مهربانید! با چه کسی جز شما می توانم صمیمانه دردل کنم؟ من اگر یک روز به حرم نیایم و فاصله لبخند شما را با گامهای بلند گریه نپیمایم، آهسته آهسته مانند شمعی نیمه جان، تمام می شوم. شما مرا با مهربانی وسیع خود، بد عادت کرده اید. اصلاً به من می آید که هنگام دل پریشانی به سراغ خانه ای دیگر بروم؟ نه! اصلاً به شما می آید که جواب سلام مرا ندهید؟ هر کس که پای به مدینه ی «مشهـــد» می نهد، به عشق زیارت شما، زائر گشته است. پس مهمان شماست. شما مهمان نوازی را از پدر مهربانتان «علی (ع)» و مادر نازنینتان «فاطمه (س)» به ارث برده اید. راندن سائل، رسم خاندان معزز شما نیست. فکر می کنم تمام رحمانیت رحمان رحیم، در آباء و ابناء شما ذخیره الله گشته است. شما محبان خود را خوب می شناسید. لطفاً نام مرا هم در دفتر محبان و شیفتگان شیدای خود ثبت کنید، که سخت دیوانه کوی آل الله هستم. آقا! دیشب تمام حرفهایم را با شما با صدای صمیمی اشک گریه کردم، و اینک سبک تر از بال هر کبوتر به آستان قدس شما پای دل نهادم. مرا به شنیدن یک روضه، به تلاوت یک دعا، به قرائت یک سوره، مهمان حرم منور خویش سازید؛ تا با عاشوراترین هیأت، به یاد مادرتان زهرا (س) حسین گونه بگریم. آخر آقا! شما بهتر از هر کسی می دانید که شیعه از اشک نیرو می گیرد و از روضه نشاط می یابد: شیعگی، به من آموخته است که هستی، سراسر فیض وجود است، و امام واسط الفیض فرش و عرش است. بر جمال جلالی و سراسر الهی امام علی بن موسی الرضا (ع) صلوات ... «اللهم صل علی محمد وآل محمد و عجل فرجهم». منبع:http://www.zarihe-moghadas.blogfa.com
میلاد با سعادت کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه مبارک تاريخ چشم به راه فاطمه اي ديگر است. انتظار به سر مي آيد و شميم دلنوازي، خانه خورشيد را فرا ميگيرد. خنكاي حضور دوباره فاطمه (س) در فضاي مدينه جاري مي شود و كوثر فاطمي، جوشيدن ميگيرد. به كوچه باغهاي حرم تو پناه مي آورم و در سايه سار ملكوتي آن، نفسي تازه مي نمايم. كنار نهر استجابت مي نشينم و قطره اي مي شوم در آبي زلال اشك هاي زائرانت. ضريح نوراني ات را در آغوش ميگيرم و از بين شبكه هاي آن، مزار مطهر تو را تماشا مي كنم. باورم نمي شود! آيا به اين سادگي به زيارت تو آمده ام! تو كه زيارتت، همسان زيارت ياس گمشده مدينه است!
اي با وفا ارباب من مهربون مهربونا پشت و پناه بي كسا پهلوون پهلوونا تا كه با نامت آقاجون رفيق وآشنا شدم ازهمه جا ازهمه كس بريدم و جدا شدم
يابن زهرا بيا بيا يابن زهرا بيابيا زمزمه ي نام شما اي گل ناز فاطمه تموم دلخوشيم شده ورد زبون قلبمه رشته ي مهرمو آقا به خيمه ي تو بسته ام گرچه هزاران مرتبه قلب تو را شكسته ام خوب مي دونم بدم ولي قلبمو با صفا بكن وقتي نمازشب ميخوني مولا منو دعا بكن كي باشه در كنار من باشي و من كنار تو قرار من باشي و من ياور بي قرارتو ازكوچكيم تا به حالا عاشق ومجنون توام لحظه به لحظه عمرمو مرهون ومديون توام كبو تر دل منو توآشيونه داده اي به اين شكسته بال وپر تو آب ودونه داده اي يابن زهرا بيا بيا يابن زهرا بيابيا يابن زهرا بيا بيا يابن زهرا بيابيا يابن زهرا بيا بيا يابن زهرا بيابيا
كجاست آن كه از غم هجران تو ناشكيبايي كند . تا من نيز در بي قراري ، ياريش دهم كجاست آن چشم گرياني كه از دوري تو اشك بريزد ؟ تا من او را در گريه ياري دهم مولاي من ! ديدگانمان از فراق تو بي فروغ گشته اند . و مي دانيم پيراهن يوسف ، يادگار ابراهيم ، نزد توست . و اي كاش نسيمي از كوي تو ، بوي آن پيراهن را به مشام جان ما برساند . و اي كاش پيكي ، پيراهن ترا به ارمغان بياورد تا نور ديدگانمان گردد . اي كاش پيش از مردن ، يك بار ترا به يك نگاه ببينيم .
الهم عجل لولیک الفرج.
|
|
|||||||||