| تبليغات | X |
|
آسمان را مي ستايم كه ابر هايش را زير انداز گام هايت مي سازد. درختان را دوست مي دارم كه شاخه هاشان نسيم محبت را با ياد تو معطر ومتبرك مي كنند. آب را مي پسندم كه روان مي شود تا غبار از قدوم پاك تو برگيرد. باد را مي نوشم كه ياد روح نواز كوي تو را هديه مشامم مي سازد. وانتظار را مقدس مي شمرم ٬ از آن كه هر آدينه منتظرت مي نشينم. هر آدينه چشم به راه و گام تو مي سپارم وهر آدينه دلم را سفره محبت هاي تو مي كنم. نوازش نگاهت را از ما دريغ مدار٬ اي مولا٬ يا صاحب الزمان....! |
درباره وبلاگ  آنجا كه نام مهدي نيست قرار نه .. فرار بايد كرد
|
