| تبليغات | X |
|
آب در حادثه كربلا، آب و عطش لازم و ملزوم يكديگرند. كاروان اباعبدالله ، كنار فرات فرود آمد، ليكن سپاه ابن سعد، فرات را به محاصره گرفت و آب را به روى امام حسين(ع)و اهل بيت واصحابش بست وميان امام وآب فاصله انداختند تا هم زودترامام حسين را به تسليم وادارند و هم از خاندان رسالت انتقام بگيرند. به نقل مورّخان ، از سه روزقبل از عاشورا با محاصرهء فرات ، خيمه گاه امام دربى آبى قرار گرفت وكودكان اهل بيت با ديدن رود فرات ، تاب تحمّل عطش كمتر مى شد(منع آب از زنان و كودكان و افراد عادى بويژه غير نظاميان در همهء اديان و مذاهب ، غيرقانونى و عملى غير انسانى است ؛ بويژ ه در اسلام .) سپاه اموى با بستن آب به روى ياران و فرزندن امام حسين (ع،) اين كار خلاف شرع و مغاير با شرافت انسانى و جرم جنگى را مرتكب شدند و كسانى همچون مهاجر بن اوس ، عمرو بن حجّاج و عبدالله بن حصين به اين عمل مباهات مى كردند و زخم زبان مى زدند كه : حسين ! از اين آب ، درندگان و پرندگان مى خورند ولى تو حق ندارى از آن بچشى !
از آب هم مضايقه كردند كوفيان خوش داشتند حرمت مهمان كربلا بودند ديو و دد همه سيراب و مى مكيد خاتم ز قحط آب ، سليمان كربلا
آب ، شرمندهء ايثار علمدار تو شد كه چرا تشنه از او اينهمه بى باك گذشت بود لب تشنهء لبهاى تو صد رود فرات رود بى تاب ، كنار تو عطشناك گذشت بر تو بستند اگر آب ، سواران سراب دشت دريا شد و آب از سرافلاك گذشت آتش از جنايتهاى سپاه عمر سعد، آتش زدن خيمه هاى امام حسين( ع) اهل بيت او در روز عاشورا بود. پس از آنكه امام به شهادت رسيد، كوفيان به غارت خيمه ها پرداختند، زنها را از خيمه ها بيرون آوردند، سپس خيمه ها را به آتش كشيدند. اهل حرم ، گريان و پابرهنه در دشت پراكنده شدند و به اسارت در آمدند. امام سجاد(ع) در ترسيم آن صحنه فرموده است : به خداقسم هرگاه به عمه ها و خواهرانم نگاه مى كنم ، اشك در چشمانم مى دود و به ياد فرار آنها در روز عاشورا از خيمه اى به خيمهء ديگر و از پناهگاهى به پناهگاه ديگر مى افتم ، كه آن گروه فرياد مى زدند: خانهء ظالمان را بسوزانيد اين آتش ، امتداد همان آتش زدنى بود كه پس از رحلت ِ پيامبر، در خانهء زهرا(س)با آن سوخت و آتش كينه هايى بود كه از بنى هاشم و اهل بيت در سينه ها داشتند. به ياد اين حادثه ، در مراسم عاشورا در برخى مناطق رسم است كه خيمه هايى به نشان خيام اهل بيت برپا مى كنند، ظهر عاشورا به آتش مى كشند، تا احياگر ياد آن ستمى باشد كه روز عاشورا بر خاندان رسالت رفت . آمـار نهضت كربلا نقش آمار در ارائهء سيماى روشن تر از هر موضوع و حادثه ، غير قابل انكار است . ليكن در حادثهء كربلا و مسائل قبل و بعد از آن ، با توجّه به اختلاف نقلها و منابع ، نمى توان در بسيارى از جهات ، آمار د قيق و مورد اتّفاق ذكر كرد و آنچه نقل شده ، گاهى تفاوتهاى بسيارى با هم دارد. در عين حال بعضى از مطالب آمارى ، حادثهء كربلا را گوياتر مى سازد. به همين دليل به ذكر نمونه هايى از ارقام و آمار مى پردازيم : مدّت قيام امام حسين از روز امتناع از بيعت با يزيد، تا روز عاشورا 175 روز طول كشيد: 12 روز در مدينه ، 4 ماه و 10 روز در مكّه ، 23 روز بين راه مكّه تا كربلا و 8 روز در كربلا2 تا 10 محّرم) منزلهايى كه بين مكّه تا كوفه بود و امام حسين آنها را پيمود تا به كربلا رسيد 18 منزل بود فاصلهء منزلها با هم سه فرسخ و گاهى پنج فرسخ بود. منزلهاى ميان كوفه تا شام 14 منزل بود كه اهل بيت را درحال اسارت از آنها عبور دادند. نامه هايى كه از كوفه به امام حسين در مكّه رسيد و او را دعوت به آمدن كرده بودند 12000 نامه بود). بيعت كنندگان با مسلم بن عقيل در كوفه 18000 نفر، يا 25000 نفر و يا 40000 نفر گفته شده است . شهداى كربلا از اولاد ابى طالب كه نامشان در زيارت ناحيه آمده است 17 نفر. شهداى كربلا از اولاد ابى طالب كه نامشان در زيارت ناحيه نيامده 13 نفر. سه نفر هم كودك از بنى هاشم شهيد شدند، جمعاً 33 نفر. اين افراد به اين صورت اند: امام حسين1 نفر، اولاد امام حسين 3 نفر، اولاد على 9 نفر، اولاد امام حسن 4 نفر، اولاد عقيل 12 نفر، اولاد جعفر 4 نفر. غير از امام حسين و بنى هاشم ، شهدايى كه نامشان در زيارت ناحيهء مقدّسه و برخى منابع ديگر آمده است 82 نفرند. غير از آنان ، نام 29 نفر ديگر در منابع متأخّرتر آمده است - اصحاب امام حسين جمع شهداى كوفه از ياران امام 138 نفر. تعداد 14 نفر از جمع ِ اين جناح حسينى ، غلام بوده اند. شهدايى كه سرهايشان بين قبايل تقسيم شد و از كربلا به كوفه بردند 78 نفر بودند. 1 ـ بخش عمده اى از اين آمار از كتاب «زندگى اباعبدالله الحسين » ، عمادزاده ، «وسيلة الدارين فى انصار الحسين » ، سيدابراهيم موسوى و «ابصار العين ، سماوى است . فكرشو بكنيد چه قدر نامرد تو كوفه بوده؟12000 نامه نوشتند و40000نفر با مسلم بيعت كردند!!ايناكجا بودند كه كربلا امام حسين تنها موند و خانوادشو به اسارت بردند.اوف بر مردم كوفه!!!!!!
|
درباره وبلاگ  آنجا كه نام مهدي نيست قرار نه .. فرار بايد كرد
|
